Ανέκδοτα

Ποια είναι η διαφορά ενός εργαζόμενου από μία πίτσα;
Η πίτσα μπορεί να θρέψει οικογένεια.


Πάει ο υπάλληλος στον διευθυντή του.
Υπάλληλος: Με συγχωρείτε Κύριε Διευθυντά, μπορώ να σας μιλήσω... ;
Διευθυντής: Βεβαιότατα, έλα στο γραφείο μου.
Υ. Όπως γνωρίζετε είμαι στην εταιρεία εδώ και δέκα χρόνια.
Δ. Ναι, το ξέρω.
Υ. Δεν θα σας το πω δια της πλαγίας οδού, αλλά θα μπω κατ' ευθείαν στο θέμα....
Ζητάω αύξηση του μισθού μου. Υπάρχουν τέσσερις εταιρείες που με κυνηγάνε, αλλά ήθελα πρώτα να μιλήσω σε σας.
Δ. Αύξηση;;; Θα ήθελα να σου δώσω αύξηση, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Υ. Καταλαβαίνω τη θέση σας, και γνωρίζω την υφιστάμενη ύφεση που έχει αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις, αλλά πρέπει να λάβετε όμως υπόψιν σας την αφοσίωσή μου και τη σκληρή μου δουλειά επί δέκα χρόνια στην εταιρεία.
Δ. Λαμβάνοντας υπόψιν μου αυτά που μου λες τελικά θα σου δώσω την αύξηση δεκαπέντε τοις εκατό και πέντε μέρες επί πλέον άδεια τον χρόνο. Πώς σου φαίνεται, είσαι ικανοποιημένος;
Υ. Συμφωνώ. Είμαι πολύ ικανοποιημένος και σας ευχαριστώ.
Δ. Πριν φύγεις, όμως, πες μου αν θες, ποιες είναι οι εταιρείες που τρέχουν από πίσω σου;
Υ. Είναι η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ και η Τράπεζα για το δάνειό μου...


Μπαίνει μια μέρα ένας Άνεργος μέσα σε ένα μαγαζί και ρωτάει τον ιδιοκτήτη αν υπάρχει δουλειά.
- Βεβαίως και υπάρχει μια θέση. Κάθε εβδομάδα θα πρέπει να έρχεσαι τρεις μέρες και να είσαι εδώ δύο.. ώρες.
Ο μισθός σου θα είναι 2500 ευρώ τον μήνα, με εταιρικό αυτοκίνητο, κινητό και μία ξανθιά μοντέλο γραμματέα.
-Πλάκα μου κάνεις?
-Εσύ άρχισες!



Σε μια συνάντηση του Παπανδρέου με τον πρωθυπουργό της Ελβετίας, ο Παπανδρέου συστήνει τους υπουργούς του:
- Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Εργασίας, Υγείας, Παιδείας, Οικονομίας κλπ.
Έρχεται η σειρά του Ελβετού, που συστήνει αντίστοιχα:
- Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Εργασίας, Υγείας, Ναυτιλίας...
Κρυφογελάει ο Παπανδρέου. Του λέει ο Ελβετός:
- Γιατί γελάτε;
- Μα έχετε υπουργό Ναυτιλίας, ενώ δεν έχετε θάλασσα;
- Όταν μου παρουσίασες τους υπουργούς Δικαιοσύνης, Υγείας, Παιδείας και Οικονομίας, εγώ γέλασα;


Ο ανθρωπάκος κοιμάται εξαντλημένος από την καθημερινή δουλειά (ελέω Γιώργου και ΔΝΤ).
Ξαφνικά τον ξυπνάει ένας θόρυβος. Ανάβει το φως και βλέπει έναν διαρρήκτη.
-Τι κάνεις εσύ εδώ; ρωτάει.
-Ψάχνω για λεφτά, απαντάει ο διαρρήκτης.
-Περίμενε να ντυθώ, απαντάει ο ανθρωπάκος, για να ψάξουμε μαζί!

Βλέποντας ο Θεός το τεράστιο πρόβλημα της Ελλάδας

και τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πιστός ελληνικός λαός, αποφασίζει να στείλει τον Υιό Του και πάλι στη Γη για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες.
Ο Ιησούς εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων και μετά από μια θερμή ομιλία συμπαράστασης και υποστήριξης της Ελλάδας, ανακοινώνει ότι διαγράφει όλα τα χρέη της χώρας, φέρνει μεγάλες επενδύσεις, παρέχει αυξήσεις 100% σε όλους τους Έλληνες και διαγράφει τα δάνειά τους.
Όλοι οι Βουλευτές όρθιοι ζητωκραυγάζουν. Αλαλαγμοί χαράς και ικανοποίησης από όλες τις πτέρυγες. Ακόμα και η Παπαρήγα… σταυροκοπιέται.
Τότε ο Ιησούς λέει: «Υπό έναν όρο!». Όλοι ησυχάζουν και περιμένουν να ακούσουν. «Όλοι σας θα παραιτηθείτε και κανείς σας δεν θα είναι του λοιπού υποψήφιος βουλευτής».
Νεκρική σιγή στην αίθουσα. Κάποιοι του απαντούν ότι θα πρέπει να συνέλθουν τα κόμματα για να αποφασίσουν.
«Πολύ καλά. Θα περιμένω την απάντησή σας αύριο το πρωί» λέει ο Ιησούς.
Την επομένη ο Πρόεδρος δίνει στον Ιησού την ομόφωνη απάντηση όλων των πτερύγων της Βουλής, με την οποία «καταγγέλλεται η απαράδεκτη παρέμβαση του Θεού στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας»!!!

Πόσο χριστιανικά είναι τα «Χριστούγεννα»;

Αν και υπάρχει πληθώρα βιβλιογραφίας (βλέπε εδώ) σχετικά με αυτό το θέμα, εδώ παρουσιάζουμε την εκδοχή ενός Έλληνα δασκάλου, του Γιώργου Δαμιανού, ο οποίος τολμά να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:

Γιατί γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου;
Ποια είναι η Ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δέντρου;
Πότε στολίστηκε το πρώτο δέντρο στην Ελλάδα;

Σήμερα, θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο [από όλα τα δόγματα των λεγόμενων χριστιανών] ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όμως, τα γενέθλια του Χριστού ήταν θέμα ατελείωτων συζητήσεων. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε, τελικά, το 336 μ.Χ και ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να αντικατασταθεί μια σημαντική γιορτή των Ελλήνων και των Λατίνων. Οι πιστοί της προηγούμενης θρησκείας, γιόρταζαν τις ημέρες εκείνες τη μεγάλη γιορτή της γέννησης του Ήλιου (Dies Solis Invectis Natalis). Κατά την αστρονομία, επίσης, 23–25 Δεκεμβρίου είναι οι μέρες του χειμερινού ηλιοστάσιου. Μέχρι τον 7ο – 8ο αιώνα δεν έβρισκαν ησυχία σχετικά με τέτοια ζητήματα, για παράδειγμα: ο Επιφάνιος (315-403) είχε προτείνει την 6η Ιανουαρίου ως ημέρα γέννησης του Χριστού, ενώ ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (ο σημαντικότερος θεολόγος του β΄αιωνα) είχε προτείνει τη 18η Νοεμβρίου. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια είναι ότι πρώτα προσδιορίστηκε η ημερομηνία της γέννησης του Χριστού (25 Δεκεμβρίου) και στη συνέχεια ορίστηκε η ημερομηνία της “γιορτής της σύλληψης του Θεανθρώπου”, ακριβώς εννέα μήνες νωρίτερα (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, 25 Μαρτίου).

Όταν ο χριστιανισμός θα διαδοθεί στους βόρειους λαούς της Ευρώπης, τότε, θα εμπλουτιστεί με νέα ήθη και έθιμα, όπως, για παράδειγμα το χριστουγεννιάτικο έλατο.

Το χριστουγεννιάτικο δένδρο καθιερώθηκε τον 8ο αιώνα από τον Άγιο Βονιφάτιο (672- 754), ο οποίος διαδίδοντας τον Χριστιανισμό στους Γερμανούς, έπρεπε να αντικαταστήσει τις δοξασίες των γηγενών πληθυσμών. Συγκεκριμένα, οι αρχαίοι Γερμανοί λάτρευαν τον ιερό δρυ (βελανιδιά) και ο Βονιφάτιος τους τον αντικατέστησε με το χριστουγεννιάτικο έλατο. Πολλούς αιώνες αργότερα (το 1539) ο Μαρτίνος Λούθηρος θα κρεμάσει πάνω στο έλατο φαγώσιμα ή είδη ρουχισμού. Αυτά τα χρήσιμα δώρα θα αντικατασταθούν, αργότερα, με τα σημερινά άχρηστα στολίδια (μπάλες, λαμπάκια κ.α.)

Το πρώτο Χριστουγεννιάτικο δένδρο στην Ελλάδα στολίστηκε το 1833 στο Ναύπλιο, έξω από το σπίτι του Όθωνα. Στη συνέχεια, όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Αθήνα, η οικία του Όθωνα (ακόμα δεν υπήρχαν ανάκτορα) ήταν το μοναδικό στολισμένο σπίτι στην Αθήνα. Εμπρός στο σπίτι του βασιλιά, λοιπόν, έκαναν ουρά οι Αθηναίοι για να θαυμάσουν το πρωτόγνωρο δέντρο. Το στολισμένο καραβάκι δεν το γνώριζαν στην Αθήνα παρά μόνο σε ορισμένα νησιά. Συνεπώς, το χριστουγεννιάτικο έλατο ήταν μία νέα μόδα και δεν περιόρισε κάποια προϋπάρχουσα συνήθεια των Αθηναίων (και των περισσοτέρων Ελλήνων). Τώρα, γιατί πρέπει να το στολίζουμε το δέντρο και τη φάτνη με ψεύτικο χιόνι, αυτό δεν έχει να κάνει με τη Βηθλεέμ, αλλά με τη Γερμανική προέλευση του εθίμου.

Πάντως και στην Εσπερία το έθιμο με το στόλισμα του δέντρου διαδόθηκε την ίδια, περίπου, εποχή. O Λευκός Οίκος απέκτησε το πρώτο του στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο το 1856, επί προεδρίας Φράνκλιν Πιρς, ενώ το παλάτι του Oυίδσορ στόλισε για πρώτη φορά χριστουγεννιάτικο δέντρο το 1834. Το έφερε στο παλάτι ο Πρίγκιπας Αλβέρτος, σύζυγος της Βασίλισσας Bικτόριας για χάρη της βασιλικής οικογένειας.
.

http://alkimosarchive.wordpress.com/2011/12/20/how-christian-is-the-christmas/

Το λάδι Μαρόκου 16 ευρώ στα γαλλικα ραφια...Το ελληνικο ??? ΠΑΠΑΛΑ !!!

Το λάδι Μαρόκου 16 ευρώ!

Δείτε πώς οι αγροτοπατέρες κατέστρεψαν το δικό μας προϊόν - Στο αυτόφωρο σήμερα ο Βακόντιος γιατί δεν πλήρωσε το δώρο

Την ώρα που οι ελληνικές επιχειρήσεις αδυνατούν να πουλήσουν όσο – όσο ακόμα και χύμα το ελαιόλαδο στους Ιταλούς εμπόρους (εκεί φθάσαμε!), οι Παλαιστίνιοι και οι Μαροκινοί έχουν τοποθετήσει προσεγμένες συσκευασίες των λαδιών τους στα πολυκαταστήματα της Γαλλίας, σε τιμές 15-16 ευρώ ανά λίτρο!

Οι Έλληνες ομογενείς που κατάγονται από ελαιοπαραγωγικά χωριά της Κρήτης και ακούνε τους γονείς τους να αγωνιούν πώς θα πουλήσουν ακόμα και σε εξευτελιστικές τιμές το ελαιόλαδο τους, εκφράζουν την πικρία και την απορία τους, γιατί να απουσιάζει το κρητικό προϊόν από τις ξένες αγορές, ενώ η Παλαιστίνη, με τα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, έχει καταφέρει να τοποθετήσει το λάδι της στα γαλλικά σούπερ - μάρκετ.

Βιολογικό λάδι Παλαιστίνης-Μαρόκου με 16 ευρώ το λίτρο!

Εκείνοι κέρδισαν το στοίχημα και μπήκαν στα γαλλικά σούπερ μάρκετ


Την ώρα που οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί δεν μπορούν καν να πουλήσουν το ελαιόλαδο τους έστω και σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, οι επιχειρήσεις όχι μόνο της Ισπανίας και της Ιταλίας, αλλά του Μαρόκου και της Παλαιστίνης έχουν τοποθετήσει το λάδι τους στα ράφια της Δυτικής Ευρώπης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ένα λίτρο ελαιόλαδου από...
την Παλαιστίνη (υπάρχει ελαιοκαλλιέργεια στα κατεχόμενα) πωλείται στην αγορά της Γαλλίας στη διόλου ευκαταφρόνητη τιμή των 15 ευρώ ανά λίτρο.

Και είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο τα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο παλαιστινιακός λαός!!

Στα ράφια των γαλλικών σούπερ μάρκετ έχουν τοποθετηθεί όμως και συσκευασίες βιολογικού λαδιού από το Μαρόκο στην τιμή των 16 ευρώ ανά λίτρο! Έλληνες που ζουν στη Γαλλία αλλά κατάγονται από ελαιοπαραγωγικά χωριά της Κρήτης εκφράζουν την πικρία τους βλέποντας τις τιμές στα ράφια των ξένων πολυκαταστημάτων.

Τις σχετικές φωτογραφίες μας έστειλε η κάτοικος Νορμανδίας, κρητικής καταγωγής Αριστέα Μαραγκάκη – Delacroix, εκφράζοντας την πικρία και την απορία της γιατί το κρητικό λάδι να μην έχει τη θέση που του αξίζει στις διεθνείς αγορές.

Υψηλοί στόχοι από τις επιχειρήσεις του Μαρόκου


Σε περίοπτη θέση δεσπόζει στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας το μαροκινό βιολογικό λάδι. Οι συσκευασίες είναι αρκετά προσεγμένες, του μισού λίτρου και αναγράφουν τιμή 7,99 ευρώ.

Όπως αναφέρουν δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, το Μαρόκο επιδιώκει διπλασιασμό της παραγωγής ελιάς μέχρι το 2015 και των εξαγωγών του σε ελιές έως το 2018. Η χώρα παράγει 60.000 τόνους επιτραπέζιων ελιών και 120.000 τόνους ελαιόλαδου ετησίως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιόλαδου, ενώ η ελαιοπαραγωγή είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της μαροκινής οικονομίας όπου απασχολείται προσωπικό 400.000 ατόμων. Ανάμεσα στις κυριότερες ποικιλίες είναι όπως και στην Κρήτη η κορωνέικη. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει το Μαρόκο στην αγορά της Κίνας. Από τον Απρίλιο του 2010 μία μαροκινή επιχείρηση διανέμει τα προϊόντα της σε περισσότερα από 25 ξενοδοχεία πέντε αστέρων, ενώ το 2011 σχεδιάζει να εισχωρήσει στην αγορά του Πεκίνου και του Χονγκ Κονγκ.

Η Παλαιστίνη «υπολογίζει» στο λάδι

Στην τιμή των 7,5 ευρώ πωλούνται οι συσκευασίες μισού λίτρου παλαιστινιακού ελαιόλαδου συμβατικής γεωργίας στην αγορά της Γαλλίας. Οι συσκευασίες είναι προσεγμένες και η τοποθέτηση του προϊόντος έχει γίνει σε θέση που εύκολα είναι θεατή από τους καταναλωτές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιόλαδου η Παλαιστίνη αναμένει φέτος παραγωγή ελαιόλαδου γύρω στους 12.000 τόνους. Κι όπως αναφέρει σε παλαιότερο δημοσίευμα του το περιοδικό Ελιά & Ελαιόλαδο «η ισραηλινή κατοχή στη Δυτική Όχθη και ο αποκλεισμός της Γάζας βλάπτουν σοβαρά την παραγωγή ελαιολάδου στην Παλαιστίνη». Η ελαιοπαραγωγή στην Παλαιστίνη, σύμφωνα με το ίδιο περιοδικό «συμβάλλει κατά 100 εκατομμύρια δολάρια και πλέον ετησίως σε μερικές από τις μη προνομιούχες οικογένειες Παλαιστινίων».

Οι ελαιοπαραγωγικές χώρες του κόσμου

Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιόλαδου η αναμενόμενη παραγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 2.180.500 τόνοι. Οι παραγωγικές χώρες και οι ποσότητες που θα παράγουν είναι: Ισπανία 1.347.400, Ιταλία 440.000, Ελλάδα 310.000, Πορτογαλία 71.800, Κύπρος 5.600, Γαλλία, 5.200 και Σλοβενία 700.

Για τις μη ευρωπαϊκές χώρες εκτιμάται η Συρία θα παράγει 200.000 τόνους, η Τουρκία 180.000, η Τυνησία 180.000, το Μαρόκο 120.000, η Αλγερία 54.500, η Παλαιστίνη 12.000, η Ιορδανία 22.000, η Αυστραλία 19.000, η Αργεντινή 15.000 και η Λιβύη 15.000 τόνους.

Στην Ελλάδα τι;

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (τα οποία κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει η «Π») τα τελευταία χρόνια έχουν δαπανηθεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στη χώρα μας σε προγράμματα για την προβολή και την προώθηση του ελαιόλαδου αλλά και για την ποιοτική αναβάθμιση του μέσω του προγράμματος για τις Οργανώσεις Ελαιουργικών Φορέων (ΟΕΦ). Επισήμως τα χρήματα αυτά δίδονται σε ελαιουργικές επιχειρήσεις, επαγγελματικές οργανώσεις, εταιρείες συμβούλων και διαφημιστικές εταιρείες. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Πολύ απλά οι παραγωγοί να μην μπορούν να διαθέσουν το προϊόν τους, έστω και σε τιμές ίσες με αυτές στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 (1,80 ευρώ = 613 παλιές δραχμές).

Ελαιοπαραγωγός: «Θα πληρώσω σε λάδι το χαράτσι»

Ελαιόλαδο, αντί για χρήματα, σκέφτεται να καταθέσει στη ΔΕΗ για την πληρωμή του ειδικού τέλους, ελαιοπαραγωγός ο οποίος επικοινώνησε χθες με την «Π».
Όπως είπε, «εγώ δεν έχω χρήματα να πληρώσω το χαράτσι που ήρθε με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Θα πάω λοιπόν το λάδι που δεν μπορώ να πουλήσω, αξίας ίσης με την πρώτη δόση. Για να δούμε θα το…κρατήσουν;;».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «όταν οι πολιτικοί υπέγραφαν το περίφημο μνημόνιο που έβαλε στο γύψο την ελληνική οικονομία, θα έπρεπε να σκεφτούν πως οι πολίτες θα έχουν κάποια έσοδα για να ανταποκριθούν στην πληρωμή των χαρατσιών.
Θα έπρεπε δηλαδή να υπογράψουν εμπορικές συμφωνίες με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Έτσι θα μπορούσαμε να πουλάμε το λάδι μας για να πληρώνουμε τους φόρους. Τώρα που δεν μπορούμε, να πάμε τα προϊόντα μας, δηλαδή λάδι, σταφύλια, κρασί, τυριά και ό,τι έχουμε».

http://wwwaristofanis.blogspot.com/2012/01/16.html

Το ψηφιοποιημένο σημειωματάριο του Νεύτωνα (δείτε σε ποια γλώσσα έγραφε τις σημειώσεις του)

Online, για πρώτη φορά, τα ιστορικά χειρόγραφα του Ισαάκ Νεύτωνα.

Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων, επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του...αντίτυπο.

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», περισσότερες από 4.000 σελίδες, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του αρχείου του Νεύτωνα, που διατηρεί το φημισμένο πανεπιστήμιο, έχουν ψηφιοποιηθεί και είναι προσβάσιμα online στο πλαίσιο ενός προγράμματος, το οποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος.
Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Για ρίξτε όμως και μια ματιά και το σημειωματάριό του. Αναγνωρίζεται τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε;

http://cudl.lib.cam.ac.uk/view/MS-ADD-03996/9

Μιράντα Ξαφά - Πρωινή Ενημέρωση ΕΡΤ - 01/06/2011

Το βιογραφικό της κ.Ξαφά είναι διαθέσιμο παντού στο internet. Για τα όσα λέει για το δημόσιο και το κομματικό κράτος είναι απορίας άξιο τι ακριβώς έκανε στη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι σοκαριστική η κυνικότητα της, η όποια είναι σίγουρα κοίνο χαρακτηριστικό και των ομοίων της στο ΔΝΤ. Το καλύτερο από όλα είναι οτι όσα λέει έχουν κομπλάρει ακόμα και τους δημοσιογράφους του κρατικού καναλιού.

http://www.youtube.com/watch?v=nXVK6XXL_Qw&feature=player_embedded#!

Τα καλύτερα του 2011 Best of 2011

Γιατί τρέμουν την δραχμή;

Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ.
Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα;
Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης.
Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.

Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz.
Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης.
Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου.
Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.

Τώρα, που η οικονομική κρίση έγινε παγκόσμια και ομοιογενής, οι ισχυροί του συστήματος φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα προσπαθήσει να επιβιώσει, χωρίς να σέβεται τις αρχές του δικού τους συστήματος. Φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος, λόγω της θέσης του ή της ιδιομορφίας του κεφαλαίου του, θα λειτουργήσει με έναν "ανορθόδοξο" τρόπο, που θα αποτελεί κακό "παράδειγμα" για τους υπολοίπους. Σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας —και με τη φτώχεια να είναι μια συνεχής και μόνιμη απειλή ακόμα και για τους λαούς των ισχυρών κρατών— φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα λειτουργήσει ιδιόμορφα, λόγω των ιδιομορφιών του.
Με ένα τεράστιο "ποίμνιο", το οποίο πρέπει να το οδηγήσουν μέσα σε μια πρωτοφανή "καταιγίδα" φτώχειας και ανεργίας, φοβούνται το πρώτο "πρόβατο", το οποίο θα πιάσει "άκρη" και δεν θα τους ακολουθεί, χωρίς όμως να απειλείται με "καχεξία" εξαιτίας της επιλογής του.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η Δραχμή δεν είναι απλό πράγμα.
Η Δραχμή μπορεί να γίνει μια "τρύπα" στο "σκάφος", που λέγεται παγκόσμιο σύστημα.
Όμως, καμία "τρύπα" δεν είναι ασήμαντη …όσο μικρή κι αν είναι.
Η πιο ασήμαντη τρύπα μπορεί να βυθίσει το μεγαλύτερο "καράβι", αν αυτή δεν προσεχθεί. Ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό "οικοδόμημα" κινδυνεύει από την ασήμαντη Δραχμή της ασήμαντης ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες αγωνιούν για την τύχη αυτής της οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες θέλουν να συναντηθούν με τον Γιώργο Παπανδρέου και να τον "βοηθήσουν". Τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Γιατί; Γιατί οι ισχυροί του ατλαντισμού έχουν κάνει την "πατάτα" όλων των αιώνων.
Παρασυρμένοι από το γυφταριό του σιωνισμού, έκαναν λάθη αδιανόητα για το σύστημα. Εξανέμισαν το κεφάλαιό τους και διέλυσαν το πλαίσιο, που καθιστούσε ελεγχόμενο το κεφάλαιο των εχθρών τους.

Στην πραγματικότητα σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής γιγαντομαχίας.
Οι ατλαντικές δυνάμεις δίνουν τον αγώνα τους απέναντι στις δυνάμεις της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των δύο ακτών του Ατλαντικού δίνουν αγώνα απέναντι στις δυνάμεις των ακτών της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των Αγγλοσαξόνων, των Άγγλων, των Σαξόνων των Φράγκων, των Ούννων και των Γότθων. Οι κυρίαρχες δυνάμεις των τελευταίων αιώνων. Οι δυνάμεις, που κάποτε νίκησαν τη Μεσόγειο και την έλεγξαν απόλυτα στο διάστημα της παντοκρατορίας τους. Όλοι αυτοί πρέπει να δώσουν σήμερα τον υπερπάντων αγώνα, εφόσον γνωρίζουν ότι, αν τον χάσουν, θα χαθούν και οι ίδιοι από το προσκήνιο. Γιατί; Γιατί —άσχετα αν η μία πλευρά του Ατλαντικού έχει "επενδύσει" στο Δολάριο και η άλλη έχει "επενδύσει" στο Ευρώ— και οι δύο τους έχουν "επενδύσει" στον υπερεθνικό σχεδιασμό της Νέας Τάξης.

Αυτό είναι πλέον το πρόβλημά τους.
Μετακίνησαν τον ιμπεριαλισμό τους από την παραγωγή στο εμπόριο.
Εκεί, που έλεγχαν όλο τον κόσμο με τα σιδερόφρακτα εργοστάσιά τους, επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με γύφτικους "πάγκους" της αγοράς. Έχοντας λοιπόν χάσει —λόγω του εμπορικού σχεδιασμού της Νέας Τάξης— τον έλεγχο της παραγωγής, έχουν συγκεντρώσει το σύνολο της ισχύος τους στον έλεγχο της αγοράς. Αυτό γίνεται μέσω των μεγάλων πολυεθνικών του εμπορίου.
Εταιρείες όπως η ΙΚΕΑ, η Makro, η Lidl, η Aldy, η Carrefour, η Media Markt, η Praktiker, η Jumbo, η Leroy Merlin, είναι οι "πλατφόρμες" του νέου εμπορικού ιμπεριαλισμού. Είναι "άρματα", τα οποία μονοπωλούν την παγκόσμια αγορά και άρα εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος στα παγκόσμια κέρδη.

Αν όμως στα ταμεία αυτών των εταιρειών βρίσκεται η δύναμη της εισπρακτικής "μηχανής" των ιμπεριαλιστών, τότε στα "ράφια" αυτών των εταιρειών βρίσκεται το πραγματικό μυστικό αυτής της δύναμης. Στα "ράφια" αυτών των εταιρειών στην πραγματικότητα δίνουν τη μάχη της επικράτησης —υπό συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού— οι δικές τους εταιρείες. Στα "ράφια" αυτών των εταιριών αποφασίζεται ποια εταιρεία θα γίνει χρυσοφόρα "Coca-Cola" και ποια θα γίνει "Τέλος-Κόλα" πριν καν ξεκινήσει. Αυτές οι εμπορικές εταιρείες-μονοπώλια της αγοράς αποφασίζουν για το ποιες από τις παραγωγικές εταιρείες θα γιγαντωθούν και θα επικρατήσουν στους κλάδους τους. Αυτές είναι το "δίκτυο", που αποφασίζουν ποιος θα "κυκλοφορεί" στην παγκόσμια αγορά. Αυτές είναι που αποφασίζουν υπέρ των "ομογάλακτών" τους και εις βάρος όλων των άλλων.

Από αυτήν τη δυνατότητα πήραν το "θάρρος" οι ιμπεριαλιστές και μετακίνησαν την παραγωγή τους στην Κίνα.
Ήταν σίγουροι ότι με αυτές τις εταιρείες θα έλεγχαν την παγκόσμια παραγωγή, όποιος κι αν ήταν αυτός, που πραγματικά θα παρήγαγε. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής τους ήταν πρωτοφανές για την παγκόσμια οικονομική ιστορία. Οι "παραγωγικές" εταιρείες, που μονοπωλούν την αγορά, δεν είναι πλέον βιομηχανικές εταιρείες. Είναι εταιρείες βιομηχανικού "χαρτοφυλακίου". Είναι εταιρείες, οι οποίες θεωρητικά παράγουν, ενώ στην πραγματικότητα απλά διατηρούν υπό την κατοχή τους τις "πατέντες", οι οποίες επιτρέπουν τη νόμιμη παραγωγή. Αυτές οι εταιρείες, που μονοπωλούν το σύνολο της παγκόσμιας αγοράς, μονοπωλούν και την ελληνική αγορά.

Αν η ελληνική οικονομία —εξαιτίας της σημερινής της κακής οικονομικής κατάστασης— αναγκαστεί να υποχωρήσει στο επίπεδο της Δραχμής, όλες αυτές οι εταιρείες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την αγορά της. Γιατί; Γιατί θα χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσα σ' αυτήν. Γιατί απλούστατα τα λειτουργικά τους έξοδά θα βρίσκονται στο επίπεδο του πανάκριβου Ευρώ —λόγω της διεθνιστικού τύπου δραστηριότητάς τους— αλλά τα έσοδά τους θα πρέπει να περιοριστούν στο επίπεδο της φτηνής Δραχμής.
Το πρόβλημα αυτών των εταιρειών θα είναι ακόμα πιο σοβαρό, γιατί όλα αυτά τα χρόνια αφήνονταν να αισχροκερδούν, προκειμένου να εγκατασταθούν εύκολα —και τζάμπα, εφόσον το έκαναν με τα χρήματα των Ελλήνων— μέσα στην ελληνική αγορά και να εμφανίζουν μεγάλες κερδοφορίες για τους μετόχους τους.

Η διαφθορά του ελληνικού κράτους ήταν αυτή, η οποία τους επέτρεπε αυτήν την τρομερής εντάσεως αισχροκέρδεια. Η διαφθορά, που οι ίδιες αυτές οι εταιρείες προκάλεσαν. Η διαφθορά, που είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα των χαμηλότερων μισθών της Ευρώπης να έχει μια από τις πιο ακριβές αγορές της. Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία. Αυτές οι εταιρείες διέφθειραν τις προδοτικές —μητσοτακικές και σημιτικές— ηγεσίες, οι οποίες επέτρεψαν τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων.
Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν δεκάδες υποθέσεις κερδοσκοπίας αυτών των εταιρειών, οι οποίες εκκρεμούν στις αρμόδιες "ανεξάρτητες" αρχές, "περιμένοντας" υποτίθεται κάποτε να διερευνηθούν.

Κάποιοι θα πρέπει να πάνε φυλακή και κάποιοι άλλοι θα πρέπει να πληρώσουν τεράστια πρόστιμα, αν αυτές οι υποθέσεις κάποτε ανοιχθούν και κριθούν.

http://www.triklopodia.com/2011/12/giati-tremoun-tin-drachmi.html

Mεταλλαγμένα

Επίθεση αλλοδαπών σε ΜΑΤ στην Πατησίων

Επίθεση αλλοδαπών σε ΜΑΤ στην Πατησίων από newsview